Σήμερα, το καπιταλιστικό σύστημα αντιμετωπίζει αδιέξοδα και δυσκολίες στην ανάκαμψη των κερδών των μονοπωλίων. Οι αντιθέσεις και οι ανταγωνισμοί οξύνονται, στην ΕΕ και στις άλλες ενώσεις του κεφαλαίου. Τα αδιέξοδα του συστήματος προκύπτουν από τον ίδιο τον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. Αυτές οι δυσκολίες αξιοποιούνται από το σύστημα ώστε ο λαός και η νεολαία να σκεφτόμαστε “μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα”, ότι δεν υπάρχει λύση στα μεγάλα προβλήματα που βιώνουμε, ότι θα πρέπει να επιλέξουμε με ποιο σκοινί θα μας κρεμάσουν.
Να σκεφτούμε…
Γιατί ενώ η χώρα μας έχει όλες τις δυνατότητες να ζήσει ο λαός μας καλύτερα, η νεολαία είναι καταδικασμένη να μοιράζεται στην ανεργία και στην κακοπληρωμένη δουλειά;
Γιατί ενώ οι δυνατότητες της ανθρώπινης εργασίας και της παραγωγής, τα επιτεύγματα της επιστήμης, οι τεχνολογικές καινοτομίες και εξελίξεις είναι τεράστιες, σήμερα οι εργατικές λαϊκές οικογένειες συζητούν για το αν μπορούν να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη;
Γιατί ενώ ό,τι υπάρχει στην κοινωνία, όλος ο πλούτος που υπάρχει έχει παραχθεί από εργαζόμενους, οι ίδιοι είναι καταδικασμένοι στην φτώχεια και την ανασφάλεια;
Η απάντηση είναι μία…