Δευτέρα, 24 Μαρτίου 2014

Το ΔΝΤ έδινε σινιάλο για κλιμάκωση

Από το 2006, η έκθεση του ΔΝΤ για την Ελλάδα σημείωνε ότι το «2013 - 2015 θα αρχίσουν να αυξάνονται σημαντικά οι δαπάνες κοινωνικής ασφάλισης» και έτσι «οι αλλαγές πρέπει να γίνουν νωρίτερα». Είναι φανερό, δηλαδή, ότι τους «πρόλαβε» η κρίση σε ό,τι αφορά τα μέτρα που έτσι κι αλλιώς θα έπαιρναν. «Σινιάλο» για τη γενίκευση της επίθεσης σε βάρος των εργασιακών, ασφαλιστικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων αλλά και
ενάντια σε κάθε πτυχή της ζωής των λαϊκών στρωμάτων έδωσε η έκθεση του ΟΟΣΑ για την ελληνική οικονομία για το έτος 2007, επίσης σε μια περίοδο αύξησης των καπιταλιστικών κερδών και του ΑΕΠ:
Εργασία: Ο επικεφαλής του ιμπεριαλιστικού Οργανισμού Α. Κορία από τότε τοποθετήθηκε ως εξής: «Εχετε (η Ελλάδα) πολύ υψηλή νεανική ανεργία, άρα πρέπει να υπάρχει μια αγορά που να προσφέρει χαμηλότερους μισθούς από τους κατώτατους», συμπληρώνοντας ότι σε καθεστώς ...«υψηλών κατώτατων μισθών» δε γίνονται προσλήψεις. Ταυτόχρονα, έβαζε στο τραπέζι τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών από την πλευρά της εργοδοσίας και τη διευκόλυνση των απολύσεων. Η έκθεση (2007) έστρωνε το χαλί για «μεταρρυθμίσεις» στο σύστημα των συλλογικών διαπραγματεύσεων, προτείνοντας την «αποκέντρωσή» τους σε επίπεδο επιχείρησης ή επαγγέλματος.
Ασφαλιστικό - Συντάξεις: Αύξηση των ηλικιών συνταξιοδότησης και καθιέρωση κινήτρων για την παραμονή στην εργασία και μετά τη συμπλήρωση συντάξιμης ηλικίας. Παράλληλα, αξίωναν ακόμη και μείωση των συντάξεων, οι οποίες, σύμφωνα με τον επικεφαλής του ΟΟΣΑ έπρεπε να υπολογίζονται στο σύνολο της εργάσιμης ζωής. Ο επικεφαλής του ΟΟΣΑ, ανάμεσα σε άλλα, ισχυριζόταν πως σήμερα «προσφέρονται πολλά κίνητρα για πρόωρη συνταξιοδότηση και πρέπει να μην προσφέρονται», ακόμη και για τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
Φορολογικό: Στο συγκεκριμένο, πρότειναν περαιτέρω αυξήσεις στους φόρους πάνω στην πλατιά λαϊκή κατανάλωση (ΦΠΑ, ειδικούς φόρους, πετρέλαιο θέρμανσης) φέρνοντας το παράδειγμα της Γερμανίας που είχε ήδη προηγηθεί. Στην περίπτωση της Ελλάδας, έγιναν πράξη στη φάση της κρίσης.
Πρώην ΔΕΚΟ: Στην έκθεσή τους αξίωναν την «απεξάρτηση» της ΔΕΗ από το κράτος, την απελευθέρωση των σιδηροδρόμων, την αποκρατικοποίηση των ΕΛΤΑ κ.ά. Προκειμένου, μάλιστα, να διασφαλίσουν περισσότερα κέρδη για τους μεγαλομετόχους των πρώην ΔΕΚΟ, ζητούμενο ήταν η «άρση του κρατικού παρεμβατισμού» στα τιμολόγια των επιχειρήσεων.
Δημόσιες δαπάνες: Απαιτούσαν την παραπέρα περικοπή τους, επικαλούμενοι τη δημοσιονομική σταθερότητα και προσαρμογή.
Δημόσιος τομέας: Υπενθύμιζαν ότι οι δαπάνες λειτουργίας του κράτους απορροφούν μεγαλύτερα ποσά σε σχέση με τα άλλα κράτη του ΟΟΣΑ.